ضبط اولین گام در فناوری جذب و ذخیره کربن (CCS) است. دی اکسید کربن باید در خلوص بالا در هنگام حمل و نقل و ذخیره سازی وجود داشته باشد، اما در بیشتر موارد، غلظت دی اکسید کربن در گازهای خروجی صنعتی این نیاز را برآورده نمی کند. بنابراین، دی اکسید کربن باید از گازهای خروجی جدا شود. این فرآیند جذب دی اکسید کربن نامیده می شود.
صنعت برق یک حوزه کاربردی اصلی برای فناوری CCS است. دی اکسید کربن آزاد شده از احتراق سوخت های فسیلی منبع اصلی گازهای گلخانه ای است و صنعت تولید برق بیشترین سهم را در انتشار گازهای گلخانه ای دارد. در سال 2007، صنعت تولید برق چین تقریباً 2.8 میلیارد تن دی اکسید کربن منتشر کرد و یک نیروگاه با اندازه متوسط (400{6}}}600 مگاوات) سالانه میلیون ها تن دی اکسید کربن منتشر می کند. صنعت تولید برق با مصرف انرژی بالا، انتشار دی اکسید کربن زیاد و متمرکز مشخص می شود. در مقایسه با انتشار دی اکسید کربن از اگزوز وسایل نقلیه و مناطق مسکونی، این نوع انتشار دی اکسید کربن، با منبع ثابت، حجم زیاد و ماهیت متمرکز، مدیریت یکپارچه آسان تر است. در سطح جهانی، صنعت تولید برق یک حوزه کاربردی اصلی برای فناوری CCS است.
استفاده جامع از زغال سنگ یکی دیگر از زمینه های مهم برای کاربرد CCS است. چین یک کشور-غنی زغال سنگ است. توسعه CCS در چین ابتدا باید ادغام آن با استفاده از زغال سنگ را در نظر بگیرد. در طول کل چرخه حیات استخراج و استفاده از زغال سنگ، نه تنها نیروگاههای{4}}زغالسنگ دی اکسید کربن آزاد میکنند، بلکه مراحل مختلف قبل، حین و پس از استخراج زغالسنگ، همچنین پردازش و تبدیل، دی اکسید کربن و متان بستر زغالسنگ (عمدتاً متان که اثر گلخانهای آن 21 برابر دی اکسید کربن است) تولید میکنند. به طور معمول، این فرآیندها دی اکسید کربن را به عنوان یک محصول جانبی در غلظتهای بالا تولید میکنند و انرژی مورد نیاز برای جذب آن کمتر از جذب دیاکسید کربن از نیروگاههای زغالسنگ-است. بنابراین، دستیابی به انرژی پاک در کل چرخه حیات معدن زغال سنگ و استفاده همه جانبه برای شرایط ملی چین مناسب تر از جذب ساده دی اکسید کربن تولید شده توسط احتراق زغال سنگ است.